Duisternis

Het is alsof ik stik
word gewurgd
Ik wou
dat dat mijn kink was
maar het is de as
van zelfsabotage.

Ik ben weer ‘ns afgeleid
totaal niet mezelf,
bingend,
het ene moment buiten
het volgende neerwaarts.

Ik heb een vermoeden
dat het m’n dieet is.
Nu ben ik mentaal de diabeet
m’n gevoelens in de knoop
twee stappen terug
in plaats van één vooruit.

Ik voel de verlamming
dit gedicht heeft geen volte
en mijn hart doet pijn

hier in de holte.

WhatsApp Image 2018-11-12 at 23.08.56.jpeg

Mozaïek

Verzeker mij ervan,
Dat ik het allemaal niet zeker weet
Dat wanneer het leek
Te kloppen in mijn gedachtenwereld,
Ik het woord verwisseld had
Voor een eigengemaakte utopia

Want als ik mezelf dan weer voorbij ren,
Van uitputting moet stilstaan,
Mijn hart als een razende tekeer gaat
Dan maak ik van de scherven een mozaïek,
Van een zwart vel de sterren die je ziet.

Ik wil het zwart op wit
Ik creëer mijn eigen euforie,
Een nieuwe wereld en bekleed haar met een nieuwe glorie
Schuif en schaaf
Voorzichtig aan elkaar
En net als een kind
Ben ik weer gevangen in mijn zwart-wit.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Alles grijs

Waar gaan we heen als,
Alles grijs wordt?
Wat zullen we doen als,
Alle mensen
Monotoon,
Materieel,
Machteloos bestaan?

Wat zullen we worden als,
Alles grijs is?
Hoe zullen we ons noemen als,
Iedereen,
Geboeid,
Ongeboeid,
Gevangen begeert?

Hoe zullen we leven als,
Alles grijs blijft?
Wie zullen we zijn als,
Alle mensen,
Vertwijfeld,
Ongetwijfeld,
Anoniem ontslapen?

abstract-architectural-design-architecture-1337285

15 april 2016, 20.20

De zon scheen
Ik heb een deken
ik lees
maar warmte is er niet.
projecteer ik?
is warmte subjectief?
Dit was niet mijn ding.

hoe blijf ik hierbij
rustig?
hoe word ik niet verdrietig, agressief,
lustig?

Ik denk aan je,
zie jouw schoonwijn
een roze bril
op een roze wolk
jij brak het glas
en ik knikte.

niet elke ‘ja’ is goed
soms ga je de grens over,
de afgrond in.
Dan vrees ik
te worden uitgekotst,
dat ik alleen ben,
nooit begrepen kan worden.

Echter,
de ander pakt mijn hand
samen staan we op
en bouwen we een boomhut.

en zie daar,
een bundel,
een mixtape,
een cafeetje,
waar filosofen
rustig slapen
zonder pathologie,
zonder mysterie,

in alle vrijheid.

WhatsApp Image 2018-07-15 at 22.12.22.jpeg

Daglicht

Je laat je blik vangen
Je zet de deur op een kier
Doorbreekt de muren
Opent de gordijnen
Blaast voorzichtig het stof van de tafel
En haar eikenhouten stoelen
Brengt alles in het reine
En dan
Geef je je hart met open handen
Hier is het, kwetsbaar en stil
Ze kan haar doorboren
Zelfs doden als ze wil
Maar het maakt je niet uit.
Zo krijgen de planten nog eens water
En hou je de vlekken van de ruit.

WhatsApp Image 2018-07-09 at 19.56.23

 

Harmonie

Het is alsof
De schemer de omgeving tot zwijgen wenkt
De zachte bries mijn pas terugbrengt
Tot de vaart waarmee het avondrood
Voor het nachtblauw plaatsmaakt

Tot het punt waarop ik stil word gezet
Verdwaasd voel dat de zee ruist
En het helmgras zachtjes stuit op de wind

En ik plots weet wat het is
De avond in het verlengde ligt van mijzelf
En de werkelijkheid zich laat vatten
In slechts twee woorden:
‘Ik leef’

IMG_3169