Onderbreking

Onderbreking

Ondoorgrondelijk, zo zou je de wereld kunnen noemen. En toch is juist dit wat mensen al die eeuwen hebben geprobeerd: de wereld doorgronden. In de hoop om tot de essentie te komen onderbreken we voortdurend de chaotische stroom van onze waarnemingen, breken deze op in causaliteiten en definities. We ruilen zogezegd de wereld zoals we die zien in voor een wereld waarvan we hopen dat zij aan de waarneming ten grondslag ligt. Maar wat houden we dan over? En hoeveel van het leven zelf is daarin nog te herkennen?

Bestaat de werkelijkheid enkel uit een warboel aan losse indrukken waarin het niet meer dan noodzakelijk is om er door middel van hard nadenken en ordenen een structuur in aan te brengen, om hier vervolgens van te zeggen dat dit de échte werkelijkheid is, fundamenteler dan de chaos die je in eerste instantie hebt waargenomen? Of is juist dat wat wij als een chaos zien in werkelijkheid een eenheid op zich, die door het denken, redeneren, categoriseren, conceptualiseren wordt doorbroken en versplinterd?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s