Harmonie

Het is alsof
De schemer de omgeving tot zwijgen wenkt
De zachte bries mijn pas terugbrengt
Tot de vaart waarmee het avondrood
Voor het nachtblauw plaatsmaakt

Tot het punt waarop ik stil word gezet
Verdwaasd voel dat de zee ruist
En het helmgras zachtjes stuit op de wind

En ik plots weet wat het is
De avond in het verlengde ligt van mijzelf
En de werkelijkheid zich laat vatten
In slechts twee woorden:
‘Ik leef’

IMG_3169

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s