De compositie

De lucht smaakt naar verbrand hout
En versgemaaid gras
De kleuren van de avondlucht
Dansen voor mijn ogen
De eikenbomen, de molen, het aarden pad
Zijn in wezen een compositie van datgene
Wat ik zelf nooit had kunnen scheppen
Ik kan ze slechts bij elkaar rapen met mijn blik
Ze omlijsten met mijn gedachten
Als letters die ik gebruik voor mijn zinnen
Als een vage echo van een wijs
Die deze wereld aaneenrijgt als een weefgetouw
Maar die ik slechts zachtjes kan mee neuriën

 

 

WhatsApp Image 2018-06-11 at 22.49.34.jpeg

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s