Uitvlucht

Icarus vliegt – de verwondering tegemoet! Want zoals men tegenwoordig – helaas – behoorlijk terughoudend is in het neerzetten van mooie gebouwen, niet alleen uit gierigheid maar vooral ook uit angst dat een gebouw wel eens lelijk gevonden zou kunnen worden, zo vlakken de meeste mensen hun belevingswereld af uit vrees om op te vallen, ze schaven alle karakteristieke aspecten glad. Zo verruilen ze hun eigen wereld, rijk aan schoonheid en betekenis, voor een grauw niemandsland waar iedereen bij elkaar lijkt te horen, en waar iedereen, door het over exact dezelfde dingen te hebben, elkaar lijkt te leren kennen. Maar dit is slechts een oppervlakte, want hoeveel van deze dingen dringen er echt door tot de diepere lagen van het leven? En is het mogelijk om de ander echt te leren kennen in een wereld waar iedereen zichzelf niet is?

En dus vliegt Icarus uit, weg van dit labyrint der nietszeggendheid, op zoek naar een wereld van echtheid en eigenheid. Op weg naar een werkelijkheid die er eigenlijk altijd is geweest om ons heen, maar waar niemand bij stil durft te staan, uit gebrek aan geduld en uit angst voor het oneigene. De vlucht is zwaar en vol met risico’s, en met een grote onzekerheid: wat zullen we daarboven aantreffen?

De verwondering – en elkaar.

Een gedachte over “Uitvlucht

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s