Gestrand

Twee ogen, kleurloos
Starend naar de horizon
een smalle lijn
Een onzichtbare grens tussen vliegen en lopen

Dood en leven is niet ver weg
noch dichtbij
Gebeurtenissen uit mijn verbeelding dansen voorbij
Zouden ze weten,
dat ze voortkwamen
uit gedachtes
van mij

Koud zand, kleurloos
Een bruisende sensatie
de beelden spoelen weg
Spontaan is de realisatie van de tijd
Net zoals het zout in de zee
zo verspreid
Mijn gedachtes ineens gevangen in de golven

Vanaf nu vaar ik voor eeuwig mee
In het tijdloze
van de zee

Gestrand

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s