Avondzon

De kleuren van de avondzon schitteren op mijn netvlies,
ze schilderen de hemel met een rode gloed
Met een adembenemend schouwspel verwelkomt ze de nacht,
groet ze ons zacht, en verlaat ze ons samen met dag,
Deze vertoning, dit aanzicht, een spektakel,
verschijnt zo geregeld aan onze ogen,
Zij, heeft ons nog nooit bedrogen

Zijn wij niet eveneens een onderdeel van dit grote schouwspel,
in plaats van enkel de toeschouwer die uitsluitend aanziet?
Op afstand kijken we toe, door filters, zonder aandacht,
zien we nog de Ander – die door natuur en mens ons toelacht?
Het wonder hebben we gereduceerd tot atomen,
Zij is omgekomen door onze honger,
honger naar een wereld zonder wonder

Eén die wel te vatten is met ons begripsvermogen,
zo hebben wij, in diepste zin, onszelf bedrogen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s