Als een kind

Overrompeld in het leven geworpen
Ontdaan, paniek, gehuil, geschreeuw
In een waas van kleuren, vage vormen
In de kosmos, chaos, instabiel

Alles is mogelijk, alles verwonderlijk
Alles is groter, absurd en buiten bereik
Maar als ik ooit wil lopen moet ik
Leren grijpen wat mij overstijgt

En dan, later, wanneer alles gestold is
Als alles werkt, als ik kan lopen en genoegzaam leef
Waarom zou ik dan in hemelsnaam nog moeten geloven
In de onrust van dat wat groter dan mij heet?

kleuren

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s