Diepste Droom

Ik droeg je behoedzaam
naar de oever en legde
je lichaam in het zand.

Je ademde nog.

De vallei luisterde aandachtig.
Er heerste een oorverdovende stilte.

De schaduw van de bergen
was alomtegenwoordig.

Toen ontwaakte jij heel langzaam
uit de diepste droom
die een mens ooit droomde.

Wijd

Een gedicht van kunstfilosoof Antoon van den Braembussche. Dit gedicht komt uit zijn nieuwste (nog niet verschenen) gedichtenbundel Alles Komt Terug. Zaterdag 17 maart om 20:00 is er een boekvoorstelling van deze nieuwe dichtbundel in De Zwarte Panter (Hoogstraat 72-76, 2000, Antwerpen)

In Alles Komt Terug observeert Antoon van den Braembussche de wereld door de ogen van Friedrich Nietzsche. Hij beschouwt zowel het kleine en het grote, het jonge en het oude, als het concrete en het abstracte als delen van eenzelfde geheel – een geheel dat altijd terugkeert. Die eeuwig wederkerende wereld wordt hier sober, maar bijzonder nauwkeurig weergegeven, zonder een surrealistische of sublieme ondertoon te schuwen. Het resultaat is een bundel vol transparante poëzie in glasheldere bewoordingen. Als een sneeuwlandschap waarin alles gelijk is, waarin alles de kans krijgt om weer opnieuw te beginnen. Van den Braembussche weet als geen ander dat daar tijd voor gemaakt moet worden: tijd om te veranderen en tijd om dat alles op te nemen. Alles Komt Terug geeft ons die ruimte.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s