Nacht

Silhouetten bewegen langzaam,
kleuren vervagen, ik ontsnap in
snoeiharde klanken die al de
spanning uit mijn lichaam dragen.

Gretig inhaleer ik
de oorverdovende bas,
als de eerste trekjes
van een felbegeerde sigaret.
Elke ademteug voelt lichter,
elke hartslag brengt bij mij dichter
bij wie ik was en ik besef –
dit is mijn kerk, dit is mijn gebed.

Maar dan, wanneer mijn malende
gedachten eindelijk verzachten
en het ritme steeds zachter de woede stilt die ik
behoedzaam had vermomd,

blijf ik opnieuw verdoofd achter
als opeens de ochtend komt.

1

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s