Tussen rede en verwondering

Verwonder met mij mee,
over kleuren, geuren en klanken.
In een leeg moment, waar ik verlies,
maar wel een God kan danken.
Als mijn onwetendheid even leidt
naar iets nastrevenswaardigs,
in plaats van vervloeking, onzekerheid
en iets zorgbarends.

Luister naar de schreeuwende stilte
die mijn boosheid doet zwijgen,
waardoor mijn overtuiging van het niets
zijn spreekrecht verliest.
Een zachte stem fluistert:
spring hoog, duik diep,
maar je verandert niets
aan dat onvermijdelijk moment
dat ook jij kiest.

Nu nog even niet.
Ik blijf liever nog even onpartijdig,
dan ben ik mijn eigen scheidsrechter,
fluitend bij elke overtreding tegen de rede.
Voorkomend dat ik mij verlaat in stelligheden.
Maar waak met mij mee over mijn grootste schat,
zodat ik evenwel niet wordt gezogen,
in het betekenisloze.

Hemellicht 2

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s