Liever in de wolken

De wolken, ze sjezen voorbij. Ze trekken mijn aandacht, vragen: ‘kijk naar mij’. Terwijl ze als een doek om de aarde heen vegen en zich niks van de werken van de mens aantrekken. Dan voel ik me wel een beetje opgesloten, gevangen in mijn kantoortje. Toch voel ik me hier nu wel veilig. Wetende dat de objecten om mij heen geen eigen wil hebben en dus niet van het een of het andere moment kunnen besluiten te vertrekken. Zich te laten leiden door, voor mij, onbekende regels en wetten. Zich te laten misleiden door de wolken. Die, vastberaden maar zachtmoedig, hun omgeving uitnodigen om mee te gaan. De reis is een verassing, onzeker maar vernieuwend. Maar als ik weer opkijk, naar buiten starend, realiseer ik mij dat de wolken levenloos zijn. En dat het enkel mijn brein is die ze voor even leven geeft. Ach, ik droom liever verder, alleen dán ben ik in de wolken.

23160893_2058922267671785_6403588224479920128_n(1)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s