Walging

‘Eens zal ik anders zijn’
heb ik veel gesproken.
Een spiegel van teleurstelling,
maar ik blijf hopen –
op een ochtendzon,
welke de nacht doet verdwijnen,
dat de dauw weer komt,
en mij verlicht van pijnen.
Een nieuw begin.
Ik durf het aan,
tot het duister valt
en ik niet meer kan staan.
In slaap gesust
door vleiende woorden,
wakker gekust
in schuld herboren.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s