Glimlach

Lachen, glimmen van geluk
dat sloopt binnen mij alle muren.
Laat de teugels vieren,
laat mij vieren.
En hoewel de pijn zal voortduren,
is hier even dat moment
van stille verbondenheid.
Dringt zachtjes door,
steelt een stukje eeuwigheid.
Doet mij denken aan dit oneindig universum
met ergens daarin God,
de planeten en de sterren,
en een kleine stip.
En op die stip een land,
en in dat land een stad,
en in die stad, op een dag
klinkt er muziek.
Er zijn mensen,
er wordt gedanst.
En ik?
Ik lach.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s